ေႏြဦးကေတာ့ ရြက္သစ္ဦး ပုရစ္ဖူးေတြနဲ႔ ေ၀လုိ႔
တစ္ႏွစ္လုံး ပုန္းေအာင္းေနတဲ့ ပိေတာက္ကေတာ့
မုိးေျပးကုိေမွ်ာ္ေနရဲ႕….။
မုိးအခါ ဘယ္ဆီပုန္းေနမွန္းမသိတဲ့
ဥၾသငွက္ငယ္ေလးက ေၾကကြဲသံစဥ္သီက်ဴးလုိ႔
ေျခာက္ေသြ႔မႈေတြ ေျပေပ်ာက္္ဖုိ႔
ေမဦးမုိးကုိေမွ်ာ္ေနရဲ႕….။
အလြမ္းေတြပုံေဖာ္ထားတဲ့
ဆည္းဆာညေနရီကေတာ့ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာက္ပလို႔
သတိမရခ်င္တာေတြကုိ သတိရေအာင္ဖန္တီးေနေလရဲ႕…။
အေတြးေတြက
အိမ္မက္ေတြလုိပဲ လြင့္ျပယ္လုိက္
မုိးေကာင္းကင္လုိ ၾကည္လင္လုိက္ အုံ႔ဆုိင္းလုိက္နဲ႔
ဘ၀ေတြကုိ ပန္းပုထု သလုိ မလုိတာေတြ ဖယ္ထုတ္ရရင္ေကာင္းသား
အခုေတာ့….
ဖြင့္ဟလုိက္တဲ့ စကားလုံးေတြတုိင္း
ျပန္ေရာက္လာေတာ့ သံစဥ္ေတြေျပာင္းခဲ့
အေမေရ…
သားရဲ႕ ညေတြတုိင္းမွာ လမသာခဲ့ဘူး….။
သႀကၤန္အခါသမယမွာ အားလုံးေပ်ာ္ရႊင္ေအးခ်မ္းပါေစ....
ေန႔သစ္ေတြ လွပၾကပါေစ....
က်ေနာ္ကေတာ့ အားလုံးရဲ႕ အေ၀းမွာ .....
ျပည့္စုံ (ေ၀ါသားေလး)
Monday, April 13, 2009
သက္ေရာက္မႈ
Wednesday, April 1, 2009
ခ်စ္သူ
ကဗ်ာမေရးတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ေနေန(ႏုိ႔ဖုိး-စခန္း)မွ သူမအားတဲ့ၾကားကေန က်ေနာ့္အတြက္ ထပ္တူခံစားၿပီးေရးပုိ႔ေပးလုိက္တဲ့ ကဗ်ာကုိ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။
ခ်စ္သူ
ခ်စ္သူ...
မင္းလက္ေတြသာ ၿမဲၿမံေနပါေစ
ခုိက္ခုိက္တုန္တဲ့ ႏွင္းပြင့္ေတြကုိ
ငါ့ရင္ေငြ႔နဲ႔ ေႏြးေစမယ္…။
ခ်စ္သူ…
မင္းအၿပံဳးေတြသာ အၿမဲေ၀ေနပါေစ…
ေလာင္ကၽြမ္းမတတ္ အုိက္စပ္ျခင္းေတြကုိ
ငါ့ႏွလုံးေသြးနဲ႔ ေအးျမေစမယ္…။
ခ်စ္သူ ..
မင္းရဲ႕ႏွလုံးသားေလးသာ လွေနပါေစ…
အရုိင္းဆန္တဲ့ ၿမိဳ႕ျပမွာ
ငါ့ရဲ႕ ျမတ္ႏုိးမႈေတြနဲ႔ ၾကည္ႏူးေစမယ္…။
ခ်စ္သူ...
ယုံၾကည္စြာသာ ကုိယ့္ပခုံးေပၚမွာ မွီထားေပးပါ
သိပ္မေ၀းေတာ့တဲ့ အာဒံရဲ႕ ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ
မင္းႀကိဳက္တဲ့ပန္းေတြ ငါပ်ဳိးထားတယ္…။
ေနေန(ႏုိ႔ဖုိး-စခန္း)
Sunday, March 29, 2009
ရက္စက္သူ
က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက က်ေနာ္ခံစားေနရတာကုိၾကည့္ၿပီး က်ေနာ့္အတြက္ေရးထားေပးတဲ့ကဗ်ာကုိ က်ေနာ္နဲ႔ထပ္တူခံစားေပးဖုိ႔ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္ ….။
ရက္စက္သူ
တကယ္ေတာ့...
ေႏြးေထြးမႈအျပည့္ အၾကင္နာေတြေပးခဲ့တယ္
မင္းအတြက္ ေအးျမမွီခုိဖုိ႔
ငါ့ရင္ခြင္ဖြင့္ဟထားခဲ့တယ္
ဒါေပမယ့္
မင္းကမွအေရးမထားခဲ့ေတာ့လည္း
ကႏၱာရလုိပဲ
ငါ့ရင္ခြင္ေျခာက္ကပ္လြန္းလွတယ္…။
တကယ္ေတာ့...
အႏိုင္မရလုိခဲ႔ပါဘူး
ရႈံးနိမ့္မွာကုိ ေၾကာက္ခဲ့ရုံပါ
ကုိယ္ထင္ရာ ကုိယ္စုိင္းခဲ့ေတာ့
နီးလွ်က္နဲ႔ ေဝးသြားခဲ့….။
အခုေတာ့...
ခံစားခ်က္တုိင္း အသက္မဲ့
နာက်င္ခံစားမႈေတြ သင္ပုန္းေခ်လုိ႔
ဆႏၵေတြ ျဖစ္လာမယ့္တစ္ေန႔ကုိ
ငါ... ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရင္းေပါ့….။
Friday, March 20, 2009
အသက္မဲ့ ေန႔
က်ေနာ္လည္း ကဗ်ာနဲ႔ေ၀းေနခဲ့တာၾကာၿပီ… ဒါေၾကာင့္ ကမာၻ႔ကဗ်ာေန႔အမွတ္တရအျဖစ္ ဒီကဗ်ာေလးကုိ တင္လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ ဒီကဗ်ာဟာ… ၁၅.၃.၀၉ ည ၁း၄၅ နာရီမွာ ဘယ္တုန္းကမွ မခံစားဘူးတဲ့ ခံစားမႈတစ္ခုကို ပုံေဖာ္ထားတဲ့ ငုတ္တုတ္မုိးလင္းခဲ့တဲ့ည အမွတ္တရကဗ်ာေလးပါ…။
အသက္မဲ့ ေန႔
ကဗ်ာ ....
ငါသူ႔ကုိထုိင္ေစာင့္ေနခဲ့
အခ်ိန္ေတြသာကုန္လြန္သြားတယ္
သူမလာခဲ့ဘူး….
အေတြးေတြ မႈန္၀ါး
ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြေပ်ာက္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြမဲ့.....
ငါ့ကုိငါေတာင္ မသိေတာ့
လုိခ်င္တာထက္ လုိအပ္တာကုိဦးစားေပးရမွာလား
ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကုိ လုပ္ရမွာလား……
ငါမခံႏုိင္ဘူး….
ငါဘယ္လုိေမွ်ာ္လင့္ရမလဲ
ၾကင္နာမႈေတြက
နာက်င္မႈေတြျဖစ္
ရုိးသားမႈေတြ အေရာင္ေတြေျပာင္း
ဂတိသစၥာေတြ ေဖာက္ျပားေတာ့
ႏြယ္ျမက္သစ္ပင္ေတြေတာင္ ေဆးဖက္မ၀င္ေတာ့ဘူး…။
ျပည့္စုံ
Tuesday, February 17, 2009
အခ်စ္ႏွင့္ သူ၏ဝိေရာ္ဓိ
အခ်စ္ေပၚ အယူလဲြ အျမင္မွားနဲ႔
စဲြခ်က္တင္သူေတြရဲ႕ အတၱေၾကာင့္ပါ
တကယ္ေတာ့
အခ်စ္ကအျဖဴေရာင္ဘာသာစကားတစ္ခုပါ
အကယ္၍ အခ်စ္ဟာရူးသြပ္မႈဆုိရင္
ရုိးသားစြာ ရူးသြပ္ခ်င္သူပါ...။
မဆုံႏုိင္ခင္မွာဘဲ ေဝးခဲ့တယ္
မက္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္ေတြ
ကာရံမဲ့အလြမ္းေတြ
အျမင္အာရုံအထိ ကပ္ၿငိတြယ္စဲပါ...။
မင္းသာျမင္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္
ငါ့ႏွလုံးသားျပတုိက္မွာ
မင္းပုံရိပ္ေတြ အထပ္ထပ္ခ်ိပ္စဲြထားတာ
မင္းေတြ႔လိမ့္မယ္...။
အခ်စ္ကုိ အဓိပၸါယ္ဖြင့္တဲ့ေန႔ကဆုိ
တဘဝစာ လူသားဆန္ခြင့္ေပးတဲ့
မင္းရဲ႕ အၿပဳံးတစ္ခ်က္ေၾကာင့္
ႏွလုံးသားတစ္ခုလုံး ဝင္းလက္ခဲ့တဲ့ေန႔
အဲဒီေန႔ကုိ ေန႔တုိင္းအမွတ္ရစဲပါ...။
Anonymous
Saturday, November 15, 2008
အိမ္မက္တဲ့ည
အဲဒီညေပါ႔……
အိမ္မက္ မက္ေနတယ္လုိ႔ အိမ္မက္တဲ႔ည
တဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနတဲ့ေျမႀကီးေပၚ
လမ္းထြက္ေလွ်ာက္စဥ္
ေသြးၫႇီနံ႔ေတြအေငြ႔ပ်ံေနတဲ့အခန္းထဲ
ယုတ္မာေကာက္က်စ္မႈေတြ…
ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈေတြ…
လူ႔အသက္ ေသြး လူ႔ဂုဏ္သိကၡာေတြကုိ
အာဏာအုိးထဲထည့္ၿပီး
ယစ္ပူေဇာ္ေနတဲ႔လူတသုိက္
အစြမ္းကုန္မုိက္တြင္းနက္ေနပုံမ်ား
လူကတိရိစာၦန္ျဖစ္လုိက္
တိရိစာၦန္ကလူျဖစ္လုိက္နဲ႔
ပုံရိပ္ေတြ…..
ပုံရိပ္ေတြ…..
ပုံရိပ္ေတြနဲ႔ ရႈပ္ေထြးခဲ့တဲ့ည
အဲဒီညေပါ့….။
အဲဒီညေပါ့…..
သိပံၸပညာရွင္ေတြေတာင္မခန္႕မွန္းႏုိင္ေတာ့တဲ႔
ေဖာက္ျပန္သြားတဲ့ ကမၻာႀကီးအေၾကာင္း
ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္အသက္ေပးသြားတဲ့လူေတြအေၾကာင္း
ေဖာက္ျပန္သြားတဲ့ လူေတြအေၾကာင္း
ေလာကနိယာမေတြ သဘာဝတရားအေၾကာင္း
ေကာင္းကင္နဲ႔ေျမႀကီးသဟဇာတမျဖစ္ေတာ့တဲ့အၾကာင္း
ေဖာက္ျပန္မႈ ဗိုင္းရပ္(စ္)ေတြ ေလထဲျပန္႔သြားတဲ့အေၾကာင္း
ရင္ထဲမွာပူေလာင္နာက်င္မႈေတြအခုိးေငြ႔အျဖစ္လြင့္ပ်ံအသြား
ေလထဲသုိ႔ခုန္အခ် တစ္ဘစာပုံက်အသြား
အာ႐ုံထဲ၌ နက္ေမွာင္ျပာလင္းေသာအ႐ုပ္ အေရာင္ အရိပ္မ်ားစြာ
ပုံရိပ္ေတြနဲ႔ရႈပ္ေထြးေနခ်ိန္ေပါ့ ….။
အုိ….ဘယ္တတ္ႏုိင္ပါ့မလဲ လူျဖစ္ေနတာကုိး….။
Anonymous
Monday, November 10, 2008
ရင္ထဲက ပဲ့တင္သံ
ဟုိး… အေ၀းျမင့္ျမင့္မွာ ပ်ံသန္းတဲ့
စင္ေရာ္ ငွက္ေတြကုိျမင္တုိင္း
ငါ့စိတ္ထဲမွာ အမ်ဳိးအမည္မသိတဲ့
ခံစားခ်က္ေတြ တဆစ္ဆစ္ခံစားေနရတယ္…။
ေလႏွင္ရာလြင့္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ္
ရႈံးနိမ့္မႈေတြ အထပ္ထပ္ထမ္းပုိးရင္း
ကံၾကမၼာရဲ႕လွည့္ကြက္ေအာက္မွာ
ရူးသြပ္ခဲ့တဲ့ေန႔ေတြဆုိရင္ မာယာတုံ႔ျပန္မႈေတြေတာင္
တကယ့္ေလာက နိဗၺာန္အမွတ္နဲ႔ေပါ့….။
အခုေတာ့ ….
ေအးစက္စက္ အၿပဳံးနဲ႔
သဘာ၀တရားႀကီးကေတာင္
ေလွာင္ေျပာင္ေနၾကၿပီေလ….။
အခုခ်ိန္ဆို အေမက်န္းမာပါစ
စိတ္ထဲကပဲ ဆုေတာင္းေနရတာ
သားတစ္ကုိယ္ေကာင္း ဆန္ေနသလားမသိ
ေအးျမတဲ့ အေမ့ေမတၱာရိပ္ကုိ
ဆာေလာင္လြန္းလုိ႔ ျမည္တမ္းေနတဲ့အသံကုိ
အေမကုိ လြမ္းဘူးသူတုိင္း ၾကားႏုိင္ပါရဲ႕…။
အုိ… အဖ ဘုရားသခင္
မႀကံမရာ မေတာင္းပါဘူး….
သံသရာေကာင္းေအာင္ေတာ့….
ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ကမာၻသစ္တစ္ခု ေပးသနားေတာ္မူပါ…။
Anonymous
Subscribe to:
Posts (Atom)
